Жарт паслухмянасці

28.08.2023 20:45 

Цяпер такі класны жарт быў! І я яго амаль забыў)!

Я абяцаў Яму нешта дачарціць, для гэтага прыйшоў увечары да камп'ютара. Пасля запуску першае, што я ўбачыў у браўзеры – гэта не закрытая ўкладка з дзённікам св. Фаўстыны. Я адразу ж адцягнуўся на яго і замест чарчэння сеў чытаць. Літаральна праз пару хвілін камп'ютар міргнуў і выключыўся).

Я паглядзеў на выключаны камп'ютар, усміхнуўся, зразумеў, што мне трэба выканаць абяцанне і вярнуцца назад да чарчэння. Затым адкінуўся на крэсле, зірнуў на акно, куды ўчора білася мая муха, і так паўжартам звярнуўся да Яго: “А раптам гэтае выключэнне зусім і не знак ад Цябе? Як разумець правільна напэўна? Я, вядома, паняцця не маю, пра што пытаюся, але слухай, а можа… Чаму Ты ніколі не звяртаешся да мяне голасам, як да св. Фаўстыны:)? Напэўна, было б больш канкрэтна і зразумела, што менавіта рабіць у параўнанні з мовай падзей?.. Ці для гэтага патрэбны іншы стан розуму і душы?”

І тут бах! Камп'ютар Сам уключыўся і перапыніў мае разважанні!😂

Я пакатаўся са смеху😅. “Добра, – думаю, – мова падзей, так мова падзей. З голасам як-небудзь у іншы раз😄. Вяртаюся да чарчэння.”

Цяжка ўявіць сабе ступень паблажлівасці гэтай сітуацыі і веліч тых прывілеяў, што нам дадзены. Пыл Стварыцелю прапануе як лепш з ёй мець зносіны і жартамі перакідваецца😆. А Стварыцель не проста ўсё гэта цярпіць, але нават на жарты адказвае)).

Я зрабіў пару паметак у дзённіку пра гэтае здарэнне.

А далей адбылося дзіўнае, я імгненна забыўся пра гэтую сітуацыю і зноў уткнуўся ў дзённік. І толькі калі камп'ютар выключыўся зноў, я сеў за чарчэнне, увогуле не ўспамінаючы пра тое, што адбылося! І толькі потым, значна пазней я ўспомніў, як усё адбылося і як дзіўна спрацаваў розум, адкінуўшы гэтыя ўспаміны.