Д'ябальскія сілоўкі

Усе астатнія медытацыі гэтага тыдня прысвечаны грахам. Я выпісваю іх у доўгія спісы. Сабраныя ў адну сшытак, яны выглядаюць уражліва.

Вось некаторыя высновы і разважанні пад тымі спісамі:

Гатова была аддаць і цела, і душу, і розум за сацыяльны поспех. Ніякай самапавагі, суцэльная продажа сябе.

Цяжка глядзець на тое, як пакутліва я баялася, што ў гэтым свеце я лішняя, што мне няма ў ім месца, і што я не павінна жыць.

У мяне так мала пакоры. Жаданні эга разрываюць мяне.

Мне страшна па тысячы прычын. Мне страшна, што я не змагу адна выгадаваць дачку. Мне страшна, што не выканаю таго, дзеля чаго нарадзілася. Мне страшна, што час сыходзіць і ён праходзіць марна і беззваротна.

Мне страшна апынуцца высмеянай і выгнанай.

На гэтым тыдні ўсё, што я не планую, усё ідзе не па плане. Справы затрымліваюцца або навальваюцца ўсе разам.

План - мой спосаб сысці ад трывогі за будучыню. Мне страшна, бо мая асноўная ўстаноўка - я адна супраць усяго свету. Я бачу свет і будучыню агрэсіўнымі ў адносінах да мяне. Я знаходжуся ўвесь час у абарончай пазіцыі да свету.

Таму я ніколі не магу адпачыць, я не дазваляю сабе страціць пільнасць і расслабіцца. Атрымліваецца, мне патрэбен скачок веры ў кропку, дзе мне трэба абараняцца, дзе я ўжо пад абаронай.

Гэта цяжка - разняць мышцы, якія ніколі не расслабляліся.

Гэта падобна на "д'ябальскія сілоўкі", у якіх затрымаўся Рон Уізлі. Гэта значыць, што ўсё, што мне трэба - гэта давер і крыху сонечнага святла.