Nenufar Milosierdzia

Kiedy modliłam się słowami proroka Ozeasza o przebaczeniu i miłosierdziu, zatrzymały mnie słowa:

„Rozkwitnie jak lilia.” (Oz 14)

Spodziewałam się zobaczyć lilię.Pan pokazał mi jednak nenufar.Na początku nie rozumiałam dlaczego.Przecież nenufar wyrasta z błota – z miejsca, które kojarzy się z tym, co trudne, poranione i niepiękne. I wtedy Bóg cicho dotknął mojego serca.

Tak wygląda życie człowieka.

Każdy niesie swoją historię – doświadczenia, cierpienie, zranienia, grzech, wszystko to, co czasem wydaje się ciężarem nie do uniesienia.Ale Bóg patrzy głębiej.Bo o pięknie nenufaru nie decyduje błoto.Decydują jego korzenie.Korzenie zanurzone w wodzie, z której nieustannie czerpie życie.Dla mnie tą wodą jest Jezus Chrystus – Źródło Wody Żywej.To w Nim człowiek zapuszcza korzenie. To On uzdrawia, przebacza i daje nowe życie. Im głębiej jesteśmy zakorzenieni w Jego miłości, tym mniej to, co nas otacza, decyduje o tym, kim jesteśmy.Nenufar powoli przebija taflę wody i otwiera się ku światłu.Promienie słońca przypominają mi czułe spojrzenie Ojca – Jego łaskę, miłość i obecność. To one ogrzewają serce i sprawiają, że rozkwita.I wtedy dzieje się cud.Z miejsca, które wydawało się pełne błota, wyrasta piękno.Nie dlatego, że błota nigdy nie było.Ale dlatego, że większa od niego okazała się Miłość.Tak właśnie działa przebaczenie.Bóg nie wymazuje naszej historii.On nadaje jej nowe znaczenie.To, co było miejscem bólu, staje się miejscem łaski. To, co wydawało się porażką, staje się świadectwem Jego miłosierdzia.Może i twoje życie nosi ślady zranień, których nikt nie widzi.Może są w nim chwile, o których najchętniej byś zapomniał.Ale jeśli pozwolisz zapuścić korzenie w Chrystusie, twoja historia nie będzie już opowiadała o tym, co cię zraniło.Zacznie opowiadać o Tym, który cię podniósł.I wtedy, patrząc na ciebie, ludzie nie zobaczą przede wszystkim człowieka, który przeszedł przez błoto.Zobaczą Boga, który potrafi sprawić, że nawet pośród błotnistych wód rozkwita najpiękniejszy kwiat.Bo tam, gdzie człowiek zakorzenia się w Chrystusie, kończy się panowanie przeszłości.A zaczyna się nowe życie.