Зараз

Яна 8 3-11

— Хто з вас без граху, няхай першым кіне ў яе камень.

Як клапаціцца пра заўтрашні дзень, не жывучы ўвесь час думкамі ў будучыні?

Падумаць, чаго ж я хачу на самой справе і што для гэтага трэба зрабіць. І рабіць у зараз. Памятаць пра намер і не баяцца перашкод. Сабе пакінуць справу, а трывогі аддаць Богу.

Усе мае фантазіі пра заўтра - навеяныя галюцынацыі.

У мяне ёсць толькі зараз. Зараз - вялікі дар. Уцякаючы ў фантазіі пра будучыню, я адмаўляю гэты дар.

Гледзячы ў наступны дзень, плануючы яго, трэба быць у зараз, глядзець з зараз, жыць, пражываць Сапраўднае. Яно - Рэальнасць.

Погляд у будучыню - гэта прыцэл на мішэні, не трэба ў яе пераносіцца!

У зараз няма часу. Зараз - гэта заўсёды.

У зараз няма і не можа быць смутку. Ён жыве толькі ў мінулым або будучыні.

Усё, што трэба, гэта максімальна проста сфармуляваць намер, а падрабязнасці шляху і вынік пакінуць Богу. І проста ісці.

***

Я наладжваюся на зносіны і бачу Ісуса прама перад сабой. Ён апрануты ў нешта простае і доўгае, зверху некалькі гузікаў, яны расшпіленыя, і я бачу на ланцужку нейкі кулон. Я доўга не магу сфакусавацца і разгледзець, што гэта, але ў рэшце рэшт мне гэта ўдаецца - маленькі ключ.

— Ты - ключ да ўсяго, так. У рускай мове слова "ключ" - гэта яшчэ і крыніца, Крыніца. Прыгожа.

Я падыходжу да Яго і абдымаю. Удалечыні відаць горны ланцуг, над ім устае сонца, залівае ўсё золатам. Паветра ранішняе і свежае, абсалютная цішыня. Мы стаім так і маўчым, усё напоўнена нейкім прадчуваннем і ўрачыстасцю.

Потым мы маўкліва ідзем нейкі час насустрач сонцу і садзімся па-турэцку на зямлю адзін насупраць аднаго. Я любуюся Яго профілем у промнях, пакуль Ён глядзіць на світанак, і гладжу пальцамі кісці Яго рук. Мне так добра, што хочацца плакаць ад шчасця. У галаве мільгае думка:

— Вось бы так было заўсёды.

І мяне азарае. Хрыстос жыве ў зараз, Яго няма ні ў мінулым, ні ў будучыні. Калі я застануся пражываць момант Сапраўднага, я буду з Ім заўсёды, кожную хвіліну! Гэта не Ён сыходзіць ад мяне, гэта я ўвесь час уношуся ад Яго ў ілюзіі.

Сёння я набываю дом, у якім я ў бяспецы. Заўсёды.

Засталося навучыцца ў ім жыць.