Jeśli Mi uwierzysz... #3

Obrazy artystyczne i sposób myślenia zaczerpnięte są z medytacji, które podarował mi Pan podczas 30-tygodniowych Ćwiczeń duchowych.

Pamiętam trzęsienie ziemi. Nie da się pomylić tego uczucia, gdy ziemia pęka i rozdziera się, dosłownie usuwa się spod nóg: wtedy zrozumiałam, jak bardzo na nią się opieram, jak bardzo od niej zależę, bo przy każdym uderzeniu sama tracę równowagę. Gdy ziemia drży, nie potrafię postawić ani jednego właściwego kroku.
Widziałam, jak skały się sypały i zawalały, a poniżej, w pewnym wąwozie, zobaczyłam nowo narodzoną siebie. Na dnie - na maleńkim skrawku ziemi, którego nie potrafiły zasypać kamienie ani zatopić wody. Dzięki temu kawałkowi twardej ziemi nie zginęłam.
Ta twarda ziemia stała się obrazem wiary.

Ziemia była zapuszczona i zbita, lecz Twoje słowa: "Jeśli Ty Mi zaufasz..." tchnęły w nią nowe życie.

Pamiętam, jak Ty, Panie, pokazałeś mi, jak pracowałeś nad nią: oswajając nieużytki, głęboko orałeś, wyrywając wraz z korzeniami wszelki chwast, od rana do nocy troszczyłeś się o to, by ziemia stała się zdolna wydać wiele owoców. Ty nie spuszczasz z niej oka. I moja wiara w całości opiera się na Tobie.

Teraz, po 30 tygodniach, Panie, nauczwszy mnie podstaw, powierzysz mi troskę o glebę wiary; pomóż mi godnie odpowiedzieć na Twoje zaufanie.